Wydawnictwo Publicus Sp. z o.o.
04-260 Warszawa, ul. Jedwabnicka 1
tel/fax: +48 22 610 10 99 w. 26
Bank Zachodni WBK SA XVII Oddział Warszawa 
08 1090 1753 0000 0001 1981 0954

Ostrzeżenie

JUser::_load: Nie można załadować danych użytkownika o ID: 77.

niedziela, 28 wrzesień 2014 22:52

BEZPIECZEŃSTWO W PRAKTYCE

Napisane przez 

Miesiąc temu przedstawiliśmy pierwsze trzy pomysły aktywizacji środowisk lokalnych na rzecz poprawy ich bezpieczeństwa – za Bankiem Dobrych Praktyk, prowadzonym w ramach  programu „Razem Bezpieczniej”.  Poniżej prezentujemy kolejne pozycje z Banku Dobrych Praktyk.

Bezpieczne imprezy masowe. Komenda Stołeczna Policji

Głównym celem projektu było zapobieganie przestępczości oraz eliminacja zachowań antyspołecznych w trakcie przeprowadzania imprez masowych w dużych aglomeracjach UE. Negatywne zjawiska społeczne, jakie towarzyszą tym imprezom, stwarzają bowiem zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Wszystkie zaplanowane w projekcie działania skierowane były na wymianę doświadczeń oraz opracowanie nowych metod poprawy efektywności funkcjonowania służb policyjnych i innych podmiotów w zakresie zapobiegania i zwalczania przestępczości wynikającej z organizacji imprez masowych. Projekt został przeprowadzony w oparciu o seminaria w Warszawie oraz w krajach partnerskich – z udziałem ekspertów właściwych w sprawach bezpieczeństwa imprez masowych wielu instytucji rządowych, jak i pozarządowych.

Projekt przewidywał przeprowadzenie warsztatów-zajęć plenerowych, mających na celu prezentację lub symulację działań podejmowanych na rzecz bezpieczeństwa w trakcie trwania imprez masowych. Metodyka szkoleń i warsztatów dobrana została w taki sposób, żeby móc ją zastosować w każdym państwie partnerskim. Warsztaty odbywały się z obowiązkowym udziałem instytucji organizujących różnorodne imprezy masowe. W projekcie uczestniczyli policjanci z Berlina, Bratysławy i Wilna, którzy na co dzień zajmują się problematyką bezpieczeństwa, profilaktyką, rozpoznaniem i rozpracowaniem m.in. środowisk kibicowskich.

Projekt trwał dwanaście miesięcy. Seminarium i warsztaty w instytucjach wnioskodawcy i partnerów służyły jako doskonałe narzędzie ułatwiające wdrożenie zarówno samych działań, jak i mechanizmów ich doskonalenia. Po zakończeniu części szkoleniowo-warsztatowej projektu, opracowane i wydrukowane zostały materiały szkoleniowe poseminaryjne do wykorzystania w trakcie prowadzonej profilaktyki (spotkań) dla dzieci i młodzieży w zakresie właściwych postaw kibicowania oraz uświadomienia, głównie młodzieży, potencjalnych konsekwencji prawnych.

Pomocna w tym zakresie okazała się z pewnością przygotowana przez KSP strona internetowa, na której można uzyskać informacje o planowanych imprezach masowych na terenie m.st. Warszawy i miast partnerskich oraz znaleźć linki do stron organizatorów takich imprez. Rozpowszechnianie rezultatów „miękkich”, takich jak zdobyta nowa wiedza, dobre praktyki, wdrażane są we wszystkich jednostkach policji w trakcie odbywających się szkoleń oraz odpraw dotyczących przygotowań do imprezy masowej.

Rezultaty rozpowszechniane były i będą w trakcie spotkań prewencyjnych z młodzieżą, w klubach sportowych, szkołach, uczelniach. Materiały poseminaryjne zostały rozesłane do wszystkich Komend Wojewódzkich w Polsce, do klubów sportowych i innych instytucji – jako organizatorów imprez masowych. Rezultaty projektu miały niewątpliwie wpływ na podniesienie poziomu bezpieczeństwa imprez masowych oraz na podniesienie świadomości wśród potencjalnych ich uczestników.

„Pomaluj mój świat”. Kielce

Efekty akcji „Pomaluj mój świat” można było zauważyć na zniszczonych i pomazanych ścianach kieleckich ulic. Projekt realizowany został w ramach programu „Razem bezpieczniej”.

Akcja przyniosła nadspodziewanie dobry efekt w stolicy województwa, stąd pomysł, by rozszerzyć jej oddziaływanie na cały region świętokrzyski. – Akcja na pewno zachęci tę grupę młodzieży, która ma potrzebę ekspresji plastycznej. Formuła projektu zda zapewne egzamin również w miastach powiatowych i gminach miejskich, bowiem street art to sztuka nowoczesna, modna i inspirująca. Opinie mieszkańców Kielc są jednoznaczne, a szczególne zadowolenie budzi fakt, że ze ścian znikają wulgaryzmy i bohomazy – twierdzi Maciej Pańpuch, pełnomocnik wojewody ds. ograniczania przestępczości i aspołecznych zachowań.

Celem projektu „Pomaluj mój świat” jest przede wszystkim zmniejszenie zjawiska wandalizmu i dewastacji murów budynków miejskich, czyli bloków, szkół, urzędów wśród młodzieży w wieku od 13 do 21 lat, w tym wychowanków świetlic środowiskowych i klubów młodzieżowych. Instruktorzy mają za zadanie pokazać młodym ludziom alternatywę dla wulgarnych napisów, faszystowskich haseł czy obscenicznych rysunków. Priorytetem tego pomysłu jest pokazanie młodzieży, że ma realny wpływ na wygląd ich miasta, najbliższego otoczenia. Takie skoordynowane działania pozwolą zatem uniknąć chaosu twórczego na osiedlach i w centrum miasta.

W ramach akcji zorganizowano szereg imprez towarzyszących, między innymi konkurs „Bezpieczne Świętokrzyskie”, którego podstawowym celem była popularyzacja bezpiecznych wzorców zachowań wśród dzieci i młodzieży czy projekt „Eko sztuka miasta” – przedsięwzięcie, w efekcie którego na zniszczonych elewacjach powstały murale promujące ochronę środowiska i kontakt z przyrodą. Uznanie i dotację finansową Narodowego Centrum Kultury zyskał natomiast, organizowany wspólnie ze stowarzyszeniem „Spektrum Możliwości”, projekt „Barwy Języka Polskiego”, który polegał na stworzeniu osiemnastu grafik ściennych promujących poprawną polszczyznę w gminach województwa świętokrzyskiego. Organizowano również cykliczne akcje, w efekcie których artystyczną elewację zyskały budynki szkół, przedszkoli, przystanków autobusowych, bramy kamienic, a nawet osiedlowe śmietniki.

Inicjatywa „Pomaluj mój świat” powstała jako nieformalna grupa wolontariuszy, jednak idea szybko zyskała przychylność wojewody świętokrzyskiego, prezydenta Kielc, Komendy Wojewódzkiej Policji w Kielcach oraz firmy „Zemax” i Składu Budowlanego „Zachęta”.

„Jeśli nadejdzie przemoc…” Lublin

Film edukacyjny „Jeśli nadejdzie przemoc...” powstał w Gimnazjum nr 18 w Lublinie ze środków Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Lublinie – jako odpowiedź na zgłaszane podczas Konferencji Dyrektorów szkół dzielnicy Wieniawa coraz częstsze akty kradzieży mienia wśród uczniów oraz akty agresji fizycznej między uczniami okolicznych szkół.

W Lublinie, z racji usytuowania szkól średnich w pobliżu Parku Saskiego, stale utrzymuje się problem dystrybucji środków uzależniających. Zjawisku temu towarzyszą również rozboje i wymuszenia, które najczęściej zdarzają w rejonie przystanków komunikacji miejskiej, Parku Saskiego oraz osiedlach zamieszkanych przez młodzież. Kolejnym problemem jest brak możliwości egzekucji administracyjnej w stosunku do rodziców uczniów uchylających się od realizacji obowiązku szkolnego. W ostatnich latach nasila się – także wśród uczniów – zjawisko agresji, które pojawia się zarówno w na terenie szkoły, jak i w środowisku zamieszkania.

Prace nad scenariuszem i realizacją filmu „Przemoc nie wybiera. Następny możesz być Ty”, podjęli nauczyciele Gimnazjum nr 18 w Lublinie w konsultacji z psychologiem Wydziału Prewencji Komendy Miejskiej Policji w Lublinie. Tekst scenariusza poprzedziły liczne spotkania z uczniami i wysłuchanie ich relacji o przeżytych sytuacjach trudnych, dotyczących kradzieży, czy też bycia świadkiem sytuacji bójki. Scenariusz filmu uzyskał pozytywną opinię Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 5 w Lublinie. W zamierzeniu autorów film ma być pomocą w prowadzeniu zajęć wychowawczych z dziećmi, a także filmem edukacyjno-prewencyjnym na temat występującego zjawiska przemocy wśród młodzieży – adresowanym do rodziców oraz osób na co dzień pracujących z dziećmi i młodzieżą. Treść scenariusza podyktowana jest autentycznymi zdarzeniami, w których uczestniczyli uczniowie Gimnazjum nr 18 w Lublinie. Prapremiera filmu odbyła się 1 czerwca 2006 r. podczas obchodów Dnia Dziecka, będącego jednocześnie w Gimnazjum nr 18 dniem profilaktyki dla 200 zaproszonych uczniów i gości.

Problemy związane z agresją i przemocą są zjawiskami częstymi w życiu uczniów. Dlatego też film profilaktyczno-edukacyjny „Jeśli nadejdzie przemoc...” ma za zadanie zapobiegać, poprzez ukazanie mechanizmu powstawania sytuacji niebezpiecznych, eskalacji tych zjawisk. Film jest bardzo atrakcyjnym dla młodzieży środkiem dydaktycznym. Składa się ze scen pokazujących niebezpieczne zdarzenia najczęściej pojawiające się w otoczeniu młodzieży, takie jak: kradzież telefonu i mienia osobistego oraz spotkanie z grupą nastolatków pod wpływem alkoholu.

Bezpośrednio po scenie przebiegającej w sposób rzeczywisty, pokazana jest scena alternatywna – ukazująca sposób uniknięcia zagrożenia wraz ze stosownym komentarzem. Uczestnictwo młodzieży w zaproponowanych scenkach o charakterze psychodramy, przekłada się na wzrost wiedzy teoretycznej uczestników, jak i poprawę umiejętności prospołecznych.

Szczególną uwagę zwrócono na sposoby zapobiegania wystąpienia problemu przemocy wśród młodzieży, dopatrując się ich w działaniach psychoedukacyjnych i treningowych, podnoszących wiedzę i umiejętności radzenia sobie w sytuacjach trudnych, poprzez atrakcyjną formę przekazu, jaką jest film. Realizowane zadanie składało się z 4 etapów:

I etap – faza koncepcyjna – prace nad scenariuszem filmu edukacyjno-prewencyjnego „Jeśli nadejdzie przemoc...”. Projekt był konsultowany pod względem merytorycznym i psychologicznym z Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną nr 5 w Lublinie, uzyskując pozytywną opinię, oraz Wydziałem Prewencji Komendy Miejskiej Policji w Lublinie przy wsparciu naukowym dr. Irenusza Siudema z Wydziału Psychologii UMCS w Lublinie.

II etap – przeprowadzono wśród uczniów Gimnazjum nr 18 casting na odtwórców głównych ról w filmie, ze szczególnym uwzględnieniem możliwości odtwarzania ról postaci będących ofiarami kradzieży i przemocy zainicjowanej przez alkohol. Z ośmiu uczniów, którzy zgłosili się do castingu wybrano trzech. Pozostałych uczniów mieli wybrać nauczyciele realizujący scenariusze scen filmowych. W dniu 7 listopada odbyło się spotkanie, na którym został przedstawiony zakres obowiązków nauczycieli pracujących przy realizacji filmu, jak również szczegółowo zostały omówione scenariusze scenek wchodzących w skład filmu. Przedstawione scenariusze scenek filmowych zostały poddane ocenie merytorycznej i konsultacji, której dokonał dr Ireneusz Siudem.

W tym czasie uczniowie wybrani do udziału w filmie ćwiczyli odgrywanie ról pod opieką nauczycieli przygotowujących oraz pedagoga szkolnego. Na spotkaniu 2 grudnia 2005 r. nauczyciele realizujący projekt zapoznali się z uwagami dr Siudema – dotyczącymi scenariuszy scenek i komentarza wchodzącego w skład filmu. Powyższe uwagi zostały włączone do prób filmowych i zapoznano z nimi młodzież.

III i IV etap – grupy aktorskie pod opieką nauczycieli rozpoczęły realizację poszczególnych scen na planie filmowym, zgodnie z założeniami scenariusza. Zdjęcia właściwe poprzedzone zostały zdjęciami próbnymi. Zdjęcia próbne i właściwe zostały utrwalone kamerą zakupioną w tym celu przez szkołę z środków GPP i RPA. Końcowe prace polegały na montażu materiału, zgraniu ścieżek dźwiękowych, opracowaniu i zgraniu komentarzy zgodnie ze scenariuszem. Prace te zostały zlecone prywatnej firmie.

Cele realizacji filmu to:

•             uświadomienie zagrożeń życia codziennego wynikających z nadużywania alkoholu oraz niedostatecznego zabezpieczenia własnego mienia,

•             zapoznanie młodzieży z przyczynami prowadzącymi do powstawania zjawiska przemocy oraz kradzieży mienia,

•             kształtowanie u młodzieży postaw protrzeźwościowych i proobywatelskich, ukazanie i wyuczenie młodzieży w zakresie sposobów unikania sytuacji niebezpiecznych, a także wskazanie zachowań po zaistnieniu zdarzenia – postaw właściwych.

Docelową grupą odbiorców filmu są uczniowie wszystkich klas (I-III) Gimnazjum nr 18 w Lublinie – 592 osoby.

Wymierne rezultaty realizacji zadania:

1.            zagospodarowanie czasu wolnego młodzieży – rozwijanie zdolności aktorskich,

2.            kształtowanie umiejętności radzenia sobie w sytuacjach trudnych oraz uczestnictwa w życiu społecznym,

3.            przygotowanie młodych ludzi do dojrzałych form komunikowania się i konfrontacji z trudnościami,

4.            współpraca z Komendą Miejską Policji w Lublinie i Wydziałem Psychologii UMCS Lublinie.

Systemy znakowania mienia

W programie ograniczania przestępczości i aspołecznych zachowań „Razem bezpieczniej” wykorzystanie Systemu mikrocząsteczkowego zabezpieczania mienia – służącego skutecznej walce z kradzieżami – wskazuje się jako jeden ze sposobów wsparcia realizacji zadań w obszarze Bezpieczeństwo w środkach komunikacji publicznej, tj. „Wprowadzanie skutecznych metod i środków technicznego zabezpieczenia mienia (np. znakowanie elementów infrastruktury, instalowanie monitoringu wizyjnego w pojazdach i na dworcach, zapewnienie środków łączności) z jednoczesną kontrolą, np. punktów skupu metali kolorowych lub złomu w celu zlikwidowania paserstwa (np. propagowanie systemu identyfikacji mienia DNA Program)”.

System mikrocząsteczkowego znakowania jest postrzegany jako efektywne narzędzie w walce z przestępczością nie tylko na podstawie wiarygodnych statystyk kradzieży, jednoznacznie wskazujących na znaczące zmniejszenie liczby kradzieży pojazdów i innego mienia zabezpieczonego tą technologią – lecz również poprzez potwierdzenie jego skuteczności w licznie pojawiających się na przestrzeni ostatnich miesięcy rekomendacjach instytucji opiniotwórczych, zarówno w Polsce, jak i za granicą. Możliwości zastosowania Systemu są praktycznie nieograniczone, a jego aplikacja metodą natryskiwania jest niezwykle prosta, ekonomiczna i nie jest czasochłonna.

System jest wykorzystywany do zabezpieczania m.in. wszelkich pojazdów, maszyn i urządzeń, dzieł sztuki, sprzętu komputerowego, mienia komunalnego, konstrukcji i maszyn budowlanych, mienia sakralnego itp. Doskonale sprawdza się w zabezpieczaniu elementów metalowych, zarówno tych wykonanych ze stali czy aluminium, jak i innych metali kolorowych. Z powodzeniem można nim zabezpieczyć elementy infrastruktury wodociągowej, kolejowej, elektroenergetycznej, jak również pompy, różnego rodzaju maszyny, w tym ciężki sprzęt wykorzystywany w górnictwie.

System, dzięki swojej prostocie i jednoczesnej wysokiej skuteczności, szybko zaczął być postrzegany jako nowa, skuteczniejsza alternatywa w walce z kradzieżami. Klej, z mikrocząsteczkami naniesionymi na przedmiot, jest łatwy do odnalezienia, gdyż świeci w promieniach lampy UV. Jest on nieusuwalny chemicznie, a wiele tysięcy zawartych w nim mikrocząsteczek naniesionych w ten sposób na zabezpieczane mienie sprawia, iż ich usunięcie staje się praktycznie niemożliwe i nieopłacalne dla złodzieja. Mikrocząsteczki są tak małe (1 mm średnicy), a ich ilość jest tak duża, iż złodziej nigdy nie będzie miał pewności, czy zdołał odnaleźć i usunąć wszystkie. Wystarczy wszak jedna taka mikrocząsteczka, na której naniesione są dane właściciela przedmiotu, aby policja mogła z całą pewnością zidentyfikować mienie i jednoznacznie stwierdzić, czy pochodzi ono z kradzieży.

Zastosowanie Systemu mikrocząsteczkowego sprawia, iż dla złodzieja wartość danego przedmiotu lub jego części spada do zera, a posiadanie skradzionego przedmiotu z mikrocząsteczkami niesie ze sobą duże ryzyko zatrzymania przez policję i postawienia zarzutów paserstwa. Kradzież w celu dalszej odsprzedaży, np. skradzionych części z samochodu, staje się tym samym dla złodzieja nieopłacalna i zbyt ryzykowna. Jedyna bezpieczna alternatywa to rezygnacja z kradzieży mienia zabezpieczonego (oznakowanego) mikrocząsteczkami. Statystyki policyjne i prowadzone badania dowodzą, iż złodzieje zwykle dochodzą właśnie do takich wniosków i rezygnują z kradzieży. Istotą działania Systemu mikrocząsteczkowego zabezpieczania jest zatem bardzo skuteczne działanie prewencyjne.

Lock full review www.8betting.co.uk 888 Bookmaker

PARTNERZY