Wydawnictwo Publicus Sp. z o.o.
04-260 Warszawa, ul. Jedwabnicka 1
tel/fax: +48 22 610 10 99 w. 26
Bank Zachodni WBK SA XVII Oddział Warszawa 
08 1090 1753 0000 0001 1981 0954

Ostrzeżenie

JUser::_load: Nie można załadować danych użytkownika o ID: 77.

poniedziałek, 25 sierpień 2014 00:00

NA ILE RAZEM, NA TYLE BEZPIECZNIEJ

Napisane przez 

W czerwcowym numerze Magazynu GMINA omawialiśmy rządowy program „Razem Bezpieczniej”, koordynowany od 2007 r. przez MSW. To nasz polski wariant podejmowania, coraz ważniejszej we współczesnym świecie, problematyki bezpieczeństwa społeczności lokalnych. Oparty na budowaniu przekonania, że na ile będziemy coraz bardziej razem w społecznościach lokalnych, na tyle wzrastać będzie poczucie naszego w nich bezpieczeństwa.

Zapowiedzieliśmy kolejne publikacje na ten temat. Dziś prezentujemy pierwsze trzy pomysły aktywizacji środowisk lokalnych na rzecz poprawy ich bezpieczeństwa. Czynimy to za Bankiem Dobrych Praktyk, prowadzonym w ramach programu „Razem Bezpieczniej”. Uważamy bowiem za godne prezentowania i wspierania każde wspólne i pożyteczne działanie, które – poprawiając i rozwijając funkcjonowanie społeczności lokalnej – robi również dobrze jej bezpieczeństwu.

Nie komentujemy, ani nie oceniamy konkretnych projektów, złożonych przez inicjatorów i organizatorów do Banku Dobrych Praktyk i przedstawianych dziś jako pierwsze przykłady. Uważamy, że komentarze i oceny najważniejsze są tam na miejscu. Z boku i z oddalenia, ze wszystkich stron, warto te inicjatywy wspierać i wspomagać, aby było ich coraz więcej i wpisywały się coraz lepiej w codzienność społeczności lokalnych.

Widzę – Reaguję. Piotrków Trybunalski

W Piotrkowie Trybunalskim za poprawę bezpieczeństwa w szkołach postanowili się zabrać wspólnie prawie wszyscy święci: komenda miejska policji, urząd miasta, straż miejska – a także: szkoły podstawowe, gimnazja, licea ogólnokształcące, zespoły szkół ponadgimnazjalnych, parafie, lokalne media, lokalni sponsorzy i środowisko sportowe.

Inicjatorem projektu była w 2010 r. komenda miejska policji, która uczestniczyła w przygotowaniu przedsięwzięcia i realizowała najważniejszy jego etap, którym były spotkania z uczniami szkół. Ponadto organizowała spotkania z dyrektorami szkół, sponsorami i rodzicami. Zajmowała się też obsługą strony www oraz była współorganizatorem konkursów organizowanych w ramach projektu.

Placówki edukacyjne współorganizowały z kolei spotkania z dziećmi i młodzieżą, udostępniając swe pomieszczenia oraz organizując zajęcia w taki sposób, aby policjanci mogli spotkać się ze wszystkimi uczniami. Uczestniczyły też we wszystkich konkursach organizowanych w ramach projektu.

Również miejscowe parafie wzięły udział w kampanii promującej projekt, przekazując wiernym informacje na temat jego założeń i sposobu realizacji. Lokalne media objęły kampanię patronatem medialnym. Dzięki nim informacja o niej dotarła do mediów ogólnopolskich, a za ich pośrednictwem do odbiorców na terenie całego kraju. Efektem były informacje i komentarze dzieci i dorosłych z całej Polski. Zawiązała się także koalicja przedstawicieli biznesu, którzy pozytywnie odnieśli się do idei programu, wspierając wysiłki organizatorów. W promocji wziął również udział reprezentant Polski w siatkówce Michał Bąkiewicz, zachęcając młodzież do udziału w programie z plakatów i banerów oraz w spocie reklamowym.

Dzięki projektowi na światło dzienne wyciągnięto problem społecznego akceptowania patologii w szkole. Podkreślono bierność, brak reakcji, poczucia odpowiedzialności za innych i świadomości, że strach prowadzi do nasilania się zjawisk patologicznych w szkołach, a brak reakcji ze strony kolegów, nauczycieli czy rodziców komplikuje walkę z patologiami – w rezultacie pozostają one bezkarne. Wpływ na bezkarność przestępców ma również zakorzenione poczucie, że informowanie policji o zjawiskach patologicznych to zachowanie odbierane w środowisku negatywnie, a wobec informatorów używa się pejoratywnych określeń – jak „donosiciel”, „kabel”, „skarżypyta”.

Działania w ramach projektu „Widzę – Reaguję” objęły w pierwszym roku bezpośrednio ponad 12 000 uczniów, pedagogów szkolnych (przeszkolenie 45 osób), rodziców i nauczycieli – w celu zaktywizowania środowisk szkolnych do reagowania na negatywne zjawiska, ich diagnozowania oraz wyciągania konsekwencji wobec sprawców. Ważne było zwłaszcza uzyskanie informacji o rodzajach zagrożeń w poszczególnych szkołach, aby reakcja mogła być kierowana bezpośrednio do konkretnej szkoły. Zdarzało się bowiem, że pedagodzy szkolni, np. podczas spotkań z policjantem, informowali, że w szkole nie ma żadnych problemów, a statystyki policyjne, dotyczące nieletnich przeczyły tym twierdzeniom. Taka postawa nie sprzyjała budowaniu wspólnej strategii na rzecz poprawy bezpieczeństwa uczniów.

Określenie problemów i wynikających z nich zagrożeń jest niezbędną podstawą do tworzenia koncepcji zapobiegania przestępczości, rozwiązywania problemów społecznych i wzmacniania więzi w danej grupie. Działania realizowane w ramach projektu zaktywizowały lokalne środowisko pedagogiczne do zajmowania się bezpieczeństwem w szkołach, poprzez zwiększanie zaufania i nawiązywanie bezpośrednich kontaktów z młodzieżą, rodzicami, opiekunami prawnymi i przedstawicielami lokalnych służb.

Podstawowym narzędziem współpracy pomiędzy uczniami, nauczycielami, miastem, służbami mundurowymi stała się strona internetowa www.bezpieczny.piotrkow.pl. Stworzenie odpowiedniej witryny, na której młodzi ludzie mogą pod własnym nazwiskiem lub anonimowo przekazywać informacje o dostrzeganych zagrożeniach, zarówno ze strony rówieśników, jak i osób dorosłych, może być – jak się okazuje – spełnieniem ich oczekiwań. W trakcie realizacji projektu, już w pierwszym okresie wpłynęło dzięki niej ponad siedemdziesiąt informacji, co świadczy o tym, że program dotarł do adresatów, a najmłodsi zrozumieli przesłanie kampanii, przełamali stereotypy i REAGUJĄ na zło, które WIDZĄ. W zdecydowanej większości informacje pochodziły od dzieci: nie tyle od samych ofiar, lecz od ich kolegów i koleżanek, które w ten sposób starały się im pomóc.

Dzieci reagowały na akty przemocy, ale również na inne patologie, takie jak kradzieże w szkołach, czy nawet marketach. Nauczyły się reagować stosownie do swoich możliwości, wykorzystując m.in. stronę www. Również dorośli pytali, jak się w trudnej sytuacji zachować, do kogo się zwrócić, i oni informowali policję o przestępstwach i wykroczeniach nie tylko tych z udziałem dzieci, ale także o przestępczości pospolitej. Dzięki projektowi uzyskano też dodatkowy efekt: dyrekcje szkół przestały zatajać informacje o drobnych przestępstwach i wykroczeniach popełnianych na terenie placówek. Idea „zero tolerancji dla zjawisk patologicznych” została zrozumiana i podchwycona.

Poza spotkaniach policjantów z uczniami placówek oświatowych oraz zachętą do korzystania z wspomnianej strony internetowej, odbywały się też konkursy dla dzieci i młodzieży związane tematycznie z programem „Widzę – Reaguję”: konkurs plastyczny i konkurs informatyczny dla uczniów szkół podstawowych i średnich z Piotrkowa Trybunalskiego. Do konkursu plastycznego przystąpiło 9 szkół podstawowych i 5 szkół gimnazjalnych. W konkursie informatycznym wzięło udział 9 szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Natomiast najlepsze prace plastyczne wzbogaciły kalendarz na rok szkolny 2010/2011, który otrzymały wszystkie szkoły w mieście.

Ratusz wydał też zarządzenie w sprawie ogłoszenia dodatkowego konkursu filmowego dla uczniów piotrkowskich szkół ponadgimnazjalnych na spot reklamowy promujący program „Widzę – Reaguję”. Do konkursu przystąpili uczniowie z 4 szkół ponadgimnazjalnych, którzy zgłosili 6 filmów reklamowych. Komisja konkursowa wybrała najlepszą pracę pt. „Elektryczna Babcia”, którą oficjalnie przedstawiła podczas uroczystego zakończenia akcji w dniu 10 grudnia 2010 r.

Wiele zrobiono w zakresie propagowania tego przedsięwzięcia: emisja spotów reklamowych w lokalnym radiu, wyświetlanie reklam programu na elektronicznych bilbordach na terenie miasta,  bezpłatne wydrukowanie plakatów reklamujących program i umieszczenie ich na użyczonych billboardach na terenie miasta na okres 14 dni, zakupienie przez pozyskanych sponsorów programu czterech banerów, które wymiennie były rozwieszane w centralnych punktach miasta oraz przed szkołami, wydrukowanie plakatów, kalendarzy, kart informacyjnych, zakładek do książek i dystrybucja ich wśród najważniejszych instytucji użytku publicznego i w szkołach oraz wśród lokalnej społeczności, ogłoszenia prasowe.

Program „Widzę – Reaguję” jest kontynuowany do dziś. Zaglądając na stronę www.bezpieczny.piotrkow.pl zawsze można na niej znaleźć coś ciekawego.

Świeć przykładem na drodze. Głogów

„Świeć przykładem na drodze” to kolejna inicjatywa, mająca na celu zwiększenie bezpieczeństwa społeczności lokalnej, tym razem w ruchu drogowym na terenie miasta i powiatu głogowskiego.

Przedsięwzięcie zainicjowała komenda powiatowa policji w Głogowie, a wsparły ją w tym: urząd miasta, starostwo powiatowe, urząd gminy, ochotnicza straż pożarna, głogowskie przedsiębiorstwo komunalne SITA Głogów, miejscowe przedszkola i szkoły podstawowe, miejscowa wyższa szkoła zawodowa i lokalne media. Policjanci zaplanowali kompleksowe działania zaadresowane do trzech ważnych grup uczestników ruchu drogowego: tzw. młodych kierowców, najmłodszych dzieci oraz rowerzystów.

Ważne były elementy praktyczne: wyposażenie uczniów najniższych klas głogowskich szkół podstawowych w elementy odblaskowe; dostarczenie dzieciom wiedzy nt. zasad bezpieczeństwa na drodze; wyuczenie nawyków noszenia elementów odblaskowych; naukę prawidłowego i bezpiecznego korzystania z przejść dla pieszych. Zajęto się także propagowaniem wśród mieszkańców miasta i powiatu bezpiecznej jazdy rowerem, podnoszeniem świadomości prawnej wśród rowerzystów, zwiększeniem ich widoczności, uświadomieniem, jak ważne jest prawidłowe oświetlenie na drodze i jakie konsekwencje może mieć jego brak.

Zwrócono uwagę na egzekwowanie właściwego oznakowania rowerów, nawyk zapalania światła podczas jazdy na rowerze – w szczególności u najmłodszych rowerzystów, na zwiększenie bezpieczeństwa rowerzystów poprzez zaopatrywanie ich w elementy odblaskowe, zachęcanie do bezpiecznej jazdy (stosowania kasków rowerowych, kamizelek i elementów odblaskowych), na upowszechnianie wśród rowerzystów wiedzy z zakresu zachowania podczas zdarzenia drogowego.

Adresatem byli też tzw. młodzi i przyszli kierowcy, którym próbowano uświadomić problem m.in. nieoświetlonych czy źle wyposażonych rowerzystów, kształtować ich świadomość prawną, pobudzić ich wyobraźnie za pomocą filmów prewencyjnych, upowszechniać wiedzę z zakresu pierwszej pomocy przedmedycznej. Przypominano o konsekwencjach prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu lub podobnie działających środków.

Przez powiat głogowski przebiegają ważne szlaki komunikacyjne, co roku zwiększa się liczba zarejestrowanych samochodów. Niektóre szkoły usytuowane są w pobliżu ulic o dużym natężeniu ruchu pojazdów, często obejmują duży teren osiedla i dzieci muszą pokonywać drogę do nich przez osiedlowe uliczki – dlatego za tak ważne uznano uczenie najmłodszych dzieci podstawowych zasad bezpieczeństwa i wpajanie prawidłowych nawyków.

Na terenie powiatu głogowskiego jest coraz więcej rowerzystów, w okresie letnim organizowane są rajdy rowerowe. Na rower wsiadają mieszkańcy wybierający się na wycieczki do pobliskich miejscowości. Matki z dziećmi codziennie muszą pokonywać z wózkami wiele przejść dla pieszych, gdzie ich bezpieczeństwo zwiększyć mogą elementy odblaskowe na wózki.

Oprócz działań edukacyjnych głogowska kampania miała też praktyczny wymiar, adresowany do przedszkolaków (120 dzieci otrzymało kamizelki odblaskowe); uczniów I klas szkół podstawowych (1280);  rowerzystów (50 kamizelek), 500 innych osób (500 naklejek odblaskowych), a także studentów i kursantów szkół jazdy (ok. 120 osób) oraz rodziców z małymi dziećmi (100 naklejek na wózki, 150 opasek odblaskowych).

W ramach realizacji programu wybrano trzy przedszkola usytuowane w pobliżu ulic o dużym natężeniu ruchu drogowego. W ramach mikołajek, pod hasłem „Świecący Mikołaj”, przedszkolaki wysłuchały pogadanki na temat podstawowych zasad bezpieczeństwa na drodze oraz otrzymały 90 kamizelek odblaskowych. Podczas spotkania m.in. poprzez zabawę zachęcano, aby dzieci stosowały elementy odblaskowe zwiększające widoczność, a tym samym bezpieczeństwo na drodze. Dzieci otrzymały także słodycze oraz tablicę poglądową, ilustrującą prawidłowe wyposażenie roweru.

Pod hasłem „Świeć przykładem w drodze do szkoły” prowadzono pogadanki dla dzieci nieco starszych. W odblaskowe misie wyposażeni zostali choćby wszyscy pierwszoklasiści. Przeprowadzono także dodatkowe zajęcia dla szkoły usytuowanej w pobliżu dużego skrzyżowania, z nauką umiejętności praktycznych włącznie. Policjanci uczyli, jak korzystać z nowej sygnalizacji świetlnej znajdującej się w pobliżu szkoły. Wszyscy uczniowie pod opieką policjantów uczyli się przejścia przez pasy, a także zostali wyposażeni w odblaski.

W Światowy Dzień Pamięci o Ofiarach Wypadków Drogowych policjanci Wydziału Ruchu Drogowego rozdawali rowerzystom z terenu powiatu kamizelki odblaskowe, a dzielnicowi w godzinach porannych wręczali dzieciom, które szły do szkoły, misie odblaskowe. Kamizelki odblaskowe trafiły do 50 rowerzystów, a na plecaki i kurtki najmłodszych trafiło kilkadziesiąt odblasków. W tym dniu odbyła się również konferencja, na którą zostali zaproszeni studenci głogowskich uczelni oraz kursanci głogowskich szkół jazdy. Spotkanie, mające wpłynąć na postawy przyszłych kierowców, a tym samym zwiększenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, zorganizowano w budynku PWSZ i uczestniczyło w nim około 120 studentów.

Informacje dot. prowadzonej akcji „Świeć przykładem na drodze”  rozpropagowano w lokalnych mediach (prasa, radio, telewizja, portale internetowe) oraz umieszczono na stronie internetowej komendy powiatowej policji w Głogowie.

Błękitny profil. Powiat bartoszycki

Inicjatorem przedsięwzięcia była komenda powiatowa policji w Bartoszycach, a współpracowali: wójt gminy Bartoszyce, starosta bartoszycki, burmistrz Bartoszyc, wójt gminy Górowo Iławeckie, burmistrz Bisztynka, burmistrz Sępopola, Warmińsko-Mazurskie Kuratorium Oświaty, wojewoda warmińsko-mazurski oraz Krajowe Centrum Ruchu Drogowego w Warszawie. Celem podjętych działań było ograniczenie zjawiska narkomanii, alkoholizmu i agresji w szkołach poprzez inspirowanie dzieci, młodzieży, rodziców oraz kadry nauczycielskiej do pogłębiania wiedzy z zakresu profilaktyki narkotykowej. Chodziło również o poprawę bezpieczeństwa dzieci i młodzieży na drogach Warmii i Mazur, a także zainicjowanie wspólnych działań policji, szkół, samorządów i organizacji pozarządowych w zakresie walki ze zjawiskami patologii społecznej w powiecie bartoszyckim.

Pomysł był odpowiedzią na zapotrzebowanie związane z poszukiwaniem nowych, alternatywnych form walki z uzależnieniami. Uznano, że sama pogadanka policjanta w szkole, czy rozmowa specjalisty w dziedzinie uzależnień z młodymi ludźmi, nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Te formy uległy swoistej dewaluacji. Młodzi ludzie poszukują nowych wzorców, właściwych dla środowiska rówieśniczego, dających poczucie akceptacji w tym środowisku. Rodzicie bowiem bardzo często nie mają czasu na rozmowę z nastolatkiem o jego problemach. Komunikacja kończy się zapewnieniem nastoletniego syna czy córki, że „wszystko jest w porządku”.

Badania wykazały, że znaczny procent chłopców i dziewcząt ze szkół podstawowych i gimnazjalnych przyznaje się do kontaktu z marihuaną, haszyszem i alkoholem. Małe wiejskie środowiska mają niewiele do zaoferowania młodym ludziom, którzy po tego rodzaju używki sięgają również z nudów.

Stąd właśnie pomysł na wypowiedzenie się młodych osób poprzez sztukę na temat uzależnień i ich konsekwencji. Spektakle przygotowują uczniowie. Poprzez zabawę i kontakt ze sztuką zdobywają wiedzę na temat zagrożeń wynikających z uzależnień. Tego typu przedsięwzięcia, w atrakcyjnej formie artystycznej, dają możliwości rozwoju intelektualnego, poczucia własnej wartości, rozwijania zainteresowań, odnalezienia swojego miejsca w środowisku, uczą zdrowej rywalizacji, integrują środowiska, poszerzają kontakt dzieci i młodzieży ze środowiskiem nauczycieli, angażują rodziców.

Spektakle reżyserowane są przez opiekunów i pokazywane innym grupom rówieśniczym. Młodzi ludzie, poprzez pracę na scenie, dzielą się ze swoimi rówieśnikami oraz starszymi widzami zdobytą wiedzą, dołączając się do grupy, która mówi „NIE” wszelkim uzależnieniom, przemocy, nietolerancji i innym zachowaniom patologicznym.

Projekt rozpoczęty został warsztatami, które prowadzili zaproszeni aktorzy teatralni. Ponad 250 uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych powiatu bartoszyckiego oraz 20 nauczycieli poznało podstawy rzemiosła teatralnego, jego historię oraz techniki. Uczestnicy biorący udział w zajęciach teoretycznych oraz praktycznych otrzymali pomoce dydaktyczne w postaci scenariuszy do ewentualnego wykorzystania w reżyserowanych przez siebie spektaklach.

Drugim etapem był przegląd. Na deskach Bartoszyckiego Domu Kultury uczniowie szkół powiatu bartoszyckiego zaprezentowali 20 spektakli, które oceniane były przez jury (spektakle oceniano w dwóch kategoriach wiekowych). Przez trzy dni spektakle obejrzały dzieci i młodzież ze szkół podstawowych, gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych. Na widowni zasiadali nauczyciele, rodzice, policjanci, przedstawiciele samorządów, organizacji pozarządowych, komisji ds. bezpieczeństwa, ds. profilaktyki, rozwiązywania problemów alkoholowych, komisji kultury i edukacji, przedstawiciele kuratorium oświaty oraz innych podmiotów działających na rzecz poprawy bezpieczeństwa publicznego.

Oprócz nagród za trzy pierwsze miejsca, nagrodę GRAND-PRIX Przeglądu otrzymała grupa Teatr Bez Nazwy z Gimnazjum Nr 2 w Bartoszycach, za spektakl „Memento mori po raz drugi”. Ponadto grupa otrzymała nagrodę specjalną Ogólnopolskiej Akcji Profilaktycznej „Wspiera Nas PaT”.  Wśród nagród były kina domowe, aparaty cyfrowe i wieże CD. Nagrodą główną Grand Prix były zajęcia warsztatowe w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Nagrody dla laureatów oraz uczestników Przeglądu ufundowane były przez samorządy, współpracujące z komendą powiatową policji w Bartoszycach.

Do realizacji całego przedsięwzięcia potrzebna była policja jako koordynator, środki na nagrody i wyróżnienia dla uczestników (od samorządów, ze środków przeznaczonych na profilaktykę – przez np. komisje rozwiązywania problemów alkoholowych, fundacje itp.). Niezbędny był też zespół osób, zajmujących się organizacją (program, pisma do szkół, regulamin przeglądu, harmonogram spektakli, ustalenie i zakup nagród, listy szkół i klas zaproszonych do obejrzenia spektakli, lista gości itp.). Nie obyło się bez jury – w skład którego powinna wchodzić chociaż jedna osoba związana z teatrem, oraz ktoś, kto oceni spektakl pod względem językowym, a także – oddziaływania edukacyjno-profilaktycznego. Do tego rzecznik prasowy, który zajmie się rozpropagowaniem przedsięwzięcia w mediach, osoba prowadząca finał przeglądu (może nią być koordynator lub rzecznik prasowy), miejsce ze sceną oraz widownią (teatr, dom kultury lub świetlica), nagłośnienie i oświetlenie, technik do obsługi sprzętu.

Lock full review www.8betting.co.uk 888 Bookmaker

PARTNERZY