Wydawnictwo Publicus Sp. z o.o.
04-260 Warszawa, ul. Jedwabnicka 1
tel/fax: +48 22 610 10 99 w. 26
Bank Zachodni WBK SA XVII Oddział Warszawa 
08 1090 1753 0000 0001 1981 0954

Ostrzeżenie

JUser::_load: Nie można załadować danych użytkownika o ID: 71.

środa, 26 luty 2014 19:28

GMINY PODSTAWĄ KOALICJI NA RZECZ ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU

Napisane przez 

Dziś, jak nigdy chyba przedtem, sprawą o podstawowym dla nas wszystkich znaczeniu jest  zapewnienie wystarczającej ilości energii, bezpieczeństwo jej dostaw i walka o obniżenie  kosztów jej wytwarzania.

Wiele się o tym mówi i pisze, często jednak bez rzetelnej argumentacji i rzeczowej informacji, dla mieszkańców, dla wspólnot, dla samorządów. A przecież blisko 40 proc. wszystkich polskich gmin zaliczyło kwestie energetyczne do priorytetów swojego działania, uznając  za konieczne opracowanie założeń do planów zaopatrzenia gmin w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe. Z biegiem czasu do takiego stanowiska dojdą zapewne wszystkie gminy, bo ich obowiązki z tym związane są liczne.

Należą do nich m. in.:

●planowanie i organizowanie zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe na swoim obszarze;

●planowanie oświetlenia miejsc publicznych i dróg znajdujących się na swoim terenie;

●finansowanie oświetlenia ulic, placów i dróg publicznych;

●planowanie i organizowanie działań mających na celu racjonalizację zużycia energii, a także promocję rozwiązań zmniejszających zużycie energii.

W obecnych warunkach, niestety, władze gminy nie mają specjalnych możliwości spełnienia oczekiwań mieszkańców, jeśli chodzi o koszty i rytmikę dostaw energii, głównie dlatego, że  gmina nie zarządza systemem zaopatrzenia w energię na swoim terenie. Gminy, choć mają obowiązek planowania, organizowania, finansowania, to nie mają prawa i możliwości bezpośredniego oddziaływania na sposób, który zapewni mieszkańcom gminy energię tanią i w dostatecznej ilości.

A jak to wygląda w  innych krajach?

W Szwecji to właśnie gminy zarządzają dostawami energii dla swoich mieszkańców. I to na poziomie 70 proc. całości zużywanej energii. Tylko 30 proc. energii pochodzi ze źródeł położonych poza terenem gminy. Także paliwo dla transportu dostarczają położone na terenie gminy wytwórnie biopaliw. W Niemczech również coraz więcej gmin jest całkowicie niezależnych pod względem dostaw energii i to przy zerowej pod względem szkodliwości jej emisji. Są to, w pełnym tego słowa znaczeniu, ekologiczne, zielone gminy, w których potrzeby na energię pokrywane są w 100 proc. przez lokalne generatory.

Wiele krajów ogłasza swoje programy energetyczne, których głównym celem jest osiągnięcie wysokiego poziomu niezależności energetycznej. Budowane są tam nowoczesne systemy zarządzania energią, które zapewnią liczne korzyści dla ochrony środowiska i pozwolą osiągnąć niezależność energetyczną, obniżyć cenę energii, stworzyć tysiące nowych miejsc pracy. W Niemczech w ostatnich kilku latach, dzięki rozwojowi energetyki rozproszonej, powstało 370 tys. nowych miejsc pracy.

Podstawowe różnice w podejściu do zarządzania energią w Polsce i w krajach które przystąpiły do budowy nowoczesnych systemów energetycznych można sprowadzić do trzech głównych elementów.

Po pierwsze, projekty krajowych systemów zarządzania energią wykorzystują sieci inteligentne (ang. - smart grid) i rozproszone systemy wytwarzania energii, które przewidują wykorzystanie w tych systemach najnowszych technologii informatycznych (IT). Jest to możliwe dzięki użyciu inteligentnych urządzeń umieszczonych jako elementy sieci energetycznych. W efekcie daje to znacznie większe możliwości funkcjonalne przy niższych kosztach.

Po drugie, właściwe określenie celu, który należy osiągnąćw rezultacie zbudowania i eksploatowania krajowego systemu zarządzania energią. We wszystkich krajach realizujących nowoczesne systemy zaopatrzenia w energię celem głównym jest uzyskanie niezależności energetycznej. A istotne jest to, że cel ten jest realizowany przez uzyskiwanie niezależności energetycznej na poziomie regionu, czy jednostek o charakterze naszych gmin. Osiągnięcie niezależności energetycznej, w sensie ekonomicznym, polega na pozostawieniu  na potrzeby własne gminy, regionu czy kraju pewnej, najczęściej dużej, części środków finansowych płaconych za energię dostawcom nośników energii pochodzącym spoza regionu.

Po trzecie, konsekwentne stosowanie, przy realizacji przedsięwzięć na wszystkich poziomach, zasad wynikających z modelu zrównoważonego rozwoju. A więc zapewnienie ekonomicznej, środowiskowej i społecznej efektywności przedsięwzięć. Dla oceny efektywności realizowanych przedsięwzięć należy wprowadzić ocenę ilościową – nie tylko elementów ekonomicznych i społecznych, które stosunkowo łatwo jest zmierzyć, korzystając z oszacowania kosztów i przychodów, ale również dla oceny efektywności środowiskowej, co jest znacznie trudniejsze. Wytwarzanie i wykorzystanie nośników energii w sposób zapewniający poprawę ochrony środowiska (efektywność środowiskową) możemy zmierzyć poprzez szacowanie kosztów związanych z usuwaniem skutków negatywnego wpływu działalności człowieka na środowisko, a więc wzrostu kosztów opieki zdrowotnej, naprawy szkód w infrastrukturze powodowanych przez szkodliwe emisje, a także korzyści dla gminy, regionu czy kraju pojawiających się na skutek przyciągania przez region pewnych zasobów, w tym również finansowych.

Jak na tle tych faktów wygląda nasz krajowy system zarządzania energią? Praktycznie 100 proc. energii elektrycznej wytwarzamy w Polsce centralnie. Nie ma informacji o pracach nad zaprojektowaniem nowoczesnego krajowego systemu zarządzania energią w oparciu o sieci inteligentne i rozproszone wytwarzanie energii, nawet na poziomie koncepcyjnym. Jeżeli chodzi o niezależność energetyczną, to jej ocenę ograniczamy w praktyce do jednego nośnika – do energii elektrycznej.

W tym świetle w pełni racjonalny jest postulat przygotowania i wdrożenia w Polsce systemu zarządzania energią na miarę współczesnych technologii. I oczywiście, na miarę obecnych i przyszłych potrzeb.

Co musimy zapewnić gminie, aby rozpocząć budowę takiego systemu?

Po pierwsze,należy określić cel budowy takiego systemu. Powinno nim być najbardziej efektywne zaopatrzenie w energię mieszkańców gminy w warunkach wynikających ze stosowania modelu zrównoważonego rozwoju. A więc zapewnienie najlepszej ekonomicznej, środowiskowej i społecznej efektywności przedsięwzięcia. Określenie celów systemu dla gminy powinno mieć charakter uzgodnień pomiędzy gminą, a kierownictwem systemu krajowego w powiązaniu z określeniem warunków realizacji: w tym prawno-organizacyjnych i zasobów potrzebnych do realizacji przedsięwzięcia.

Po drugie,gmina na terenie której zostanie zbudowany prototypowy system zarządzania energią z wykorzystaniem sieci inteligentnych, musi otrzymać możliwości prawne, finansowe i organizacyjne zarządzania energią na swoim terenie, ze wszystkimi atrybutami technicznymi, ekonomicznymi, społecznymi i środowiskowymi, które takie zarządzanie umożliwiają. Powyższe możliwości powinny uwzględniać stosowanie systemowego podejścia do zarządzania gminą, w tym swobodę integrowania różnych działań i działalności gwarantujących swobodę dysponowania zasobami ludzkimi, finansowymi, rzeczowymi i informacyjnymi dla potrzeb najbardziej efektywnego zaopatrzenia w energię.

Po trzecie, pilotażowy i demonstracyjny charakter systemu wymaga, zawieszenia obowiązku stosowania przez gminę realizującą projekt, tych przepisów i regulacji, których stosowanie ogranicza swobodę dysponowania zasobami służącymi do wytwarzania, gromadzenia, dystrybucji i sprzedaży nośników energii oraz przepisów powodujących ograniczenie możliwości stosowania urządzeń, systemów i instalacji wykorzystujących nośniki energii na terenie gminy.

Gmina musi uzyskać prawo do negocjowania i ustalania cen energii i jej nośników kupowanych i sprzedawanych na swoim terenie, a także swobodę stosowania subsydiów, zachęt, opłat, kar i podatków – jako mechanizmów umożliwiających przeniesienie kosztów zewnętrznych na operacje rynkowe.

Gmina musi mieć również możliwość swobodnego stosowania rozwiązań motywacyjnych zmierzających do osiągnięcia celów stawianych przed budowanym systemem zarządzania energią.

Po czwarte,kierujący realizacją systemu dla gminy musi mieć możliwość zarządzania projektem, co oznacza prawo do autonomicznego wykonywania funkcji: planowania, organizowania, motywowania i kontroli przy wykorzystaniu zasobów ludzkich, finansowych, rzeczowych i informacyjnych, będących w dyspozycji projektu.

Po piąte,realizacja systemu powinna się odbywać z zachowaniem norm prawnych i zasad ogólnie obowiązujących, które nie ograniczają możliwości zarządzania zaopatrzeniem w energię na terenie gminy.

W podsumowaniu warto podkreślić, że niewątpliwie najwyższa pora, żeby rozpocząć w Polsce prace zmierzające do uruchomienia prototypu małego lokalnego systemu zarządzania zaopatrzeniem w energię przy wykorzystaniu sieci inteligentnej. Najwyższa pora, bo już za chwilę trudno będzie dogonić uciekającą czołówkę, a ceny energii w Polsce okażą się dużo wyższe od cen energii w innych krajach europejskich.

Lock full review www.8betting.co.uk 888 Bookmaker

PARTNERZY